Oorlogsslachtoffers

Begin jaren zeventig werd in Hapert het.... onder ontwikkeld.
In 1975 werden er de eerste huizen gebouwd en het werd tijd om de geplande straten van namen te voorzien.
Er kwamen veel namen voorbij, maar na rijp beraad werd door het gemeentebestuur besloten om twee straten naar oorlogsslachtoffers te noemen, dit in navolging van een eerder naar een oorlogsslachtoffer genoemde straat in Hoogeloon.

De twee straten kregen de namen Antoon Schildersstraat en van Joseph van Dingenenstraat.

Antoon Schildersstraat.
Antoon Schilders werd in 1924 geboren op Dalem in Hapert. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak was hij dus zestien jaar. In 1942 werden veel jong mannen opgeroepen om in Duitsland in de oorlogsindustrie te gaan werken. Veel jonge mannen probeerden aan deze tewerkstelling te ontkomen door onder te duiken. Zo ook Antoon Schilders. Eind februari 1944 werd hij echter door de Duitsers opgepakt en ging hij via Kamp Vught naar het concentratiekamp Amersfoort. Vandaaruit werd hij tewerkgesteld op de vliegbasis Soesterberg. 
Op 8 maart 1944 werd het ‘Duitse’ vliegveld doelwit van een zware door de geallieerde uitgevoerde aanval door 47 B-26 bommenwerpers. Zeker zestien soldaten, twee ‘rijksduitsers’ en 20 Nederlandse burgers, waaronder acht arbeiders uit Kamp Amersfoort verloren het leven tijdens deze aanval. 
Antoon Schilders werd tijdens de aanval gewond en werd overgebracht naar een ziekenhuis in Utrecht waar hij op 12 maart 1944 overleed. 

Joseph van Dingenenstraat.
Joseph werd geboren op 3 juli 1926 in Hapert. Als dienstplichtig soldaat kwam hij in het voorjaar van 1947 op bij de Koninklijke Landmacht in Nijmegen, waar hij wordt ingedeeld bij de Stafcompagnie van het 4 Regiment Stoottroepen.
Wegens het losgebarsten revolutionaire geweld van de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd werd Joseph voor de vervulling van zijn dienstplicht naar Nederlands-Indië gezonden om erbij te dragen aan het herstel van de rust en het koloniale gezag. Op 14 mei 1947, na een opleiding van tweeënhalve maand, reisde hij met de ‘Volendam’ af naar de Oost. Een kleine maand later gaat Joseph op Sumatra in de haven van Belawan aan land en werd gelegerd aan de oostelijke rand van Medan.
Ten tijde van de Tweede Politionele Actie van 19 december 1948 tot 5 januari 1949 trok Joseph met zijn onderdeel vanuit Padang noordwaarts op richting Fort de Kock (tegenwoordig Bukittinggi) in het binnenland. Het was een zware, driedaagse tocht door de bergen waarbij de Nederlanders veel vertraging ondervonden van door de revolutionairen achtergelaten versperringen. Na de inname van Fort de Kock volgde de veiligstelling van vliegveld Gadoet en de zuivering van de Anaïkloof. Op 26 december werd ook Fort van der Capellen ingenomen. Na afloop van de Actie blijven de stoottroepen in Fort de Kock gelegerd en patrouilleren daar in de onmiddellijke omgeving.
Oppervlakkig gezien was de actie een succes, maar pas na afloop bleek dat het revolutionaire leger de confrontatie met de Nederlanders voortdurend uit de weg was gegaan. Toen intensiveerden ze vanuit de binnenlanden de guerrillastrijd en hadden het vooral voorzien op de weg van Fort de Kock naar Padang, die algauw zeer gevaarlijk werd vanwege de talloze hinderlagen en beschietingen.
Op 1 juli 1949 sneuvelde Joseph in Fort de Kock als gevolg van een van deze nieuwe geweldsincidenten. Hij is 22 jaar geworden en vond zijn laatste rustplaats op het Nederlands ereveld Leuwigajah in Cimahi.

 De Vliegert.
In de besluitvorming door de gemeenteraad van deze twee straatnamen werd ook de naam ‘de Vliegert’ kort verklaard: het gebied van de Vliegert bevatte heel vroeger een flinke zandlaag. Dit zand is in vroegere jaren geleidelijk aan afgegraven. Ten gevolge van deze afgravingen beleef er steeds een “los en droog” bovenlaagje over dat ging verstuiven. Dit zand noemde men vliegzand, vandaar kennelijk de benaming ‘de Vliegert’.
.